Vruchtenthee Turkse Appel

De Vruchtentheemelange Turkse Appel moet gezet worden op 100 graden en mag tussen de 10 en 12 minuten trekken. Dit mag zolang omdat er geen theeblaadjes in zitten, het zijn alleen vruchten en kruiden. Als je theeblaadjes een lange tijd laat trekken dan wordt de thee heel sterk en wrang en mond drogend van smaak. Ik heb de thee eerst 10 minuten laten trekken, dan heeft de thee en milde zoete en lichte zure smaak. Je proeft de appel en de ananas heel goed. De kruiden en vruchten heb ik in de pot laten zitten en na 15 minuten trektijd nog een kopje gedronken, het zuurtje in de thee komt nu meer naar boven en wordt goed afgewisseld met de zoete smaak. Houd je meer van het zuurtje in deze thee, dan wat langer dan 10 minuten laten trekken. Deze vruchtentheemelange zal ook heel goed te gebruiken zijn voor ijsthee in de zomer, dan zou ik de thee 15 minuten laten trekken, in koude thee mag het frisse zuurtje er zeker in zitten.

Nu Sinterklaas in het land is wil ik even een bruggetje slaan van de Turkse appelthee naar Sinterklaas, want Sinterklaas komt helemaal niet uit Spanje, hij is geboren in 270 BC als Nicolaas van Myra in de stad Myra, wat nu in Turkije ligt. Hij werd later in zijn leven bisschop van Myra en na zijn dood op 6 december is hij heilig verklaard omdat hij zoveel goede daden verricht had, hij had veel mensen geholpen. Eeuwen na zijn dood zijn de relieken van hem overgebracht naar Bari (Italie) wat later werd overheerst door de Spanjaarden, Spaanse zeelieden hebben waarschijnlijk het verhaal van Sinterklaas door Europa heen gebracht.

Als je in Turkije op vakantie gaat krijg je als toerist vaak Turkse Appelthee aangeboden, echter de Turkse mensen drinken de thee zelf niet. Zij drinken de zwarte thee die voornamelijk in Rize (een provincie aan de Zwarte Zee kust)  wordt verbouwd. De Turken hebben een eigen theetraditie, bij veel gelegenheden wordt thee gedronken. De thee wordt gemaakt in een  Caydanlik een dubbele theepot, een grote theepot met daarop een kleintje. In de grote wordt het water verhit en in de kleine zitten de theeblaadjes en daar wordt het hete water op gegoten. De thee in het kleine potje wordt erg sterk gezet, wil je demli cay, dan wil je de sterke thee, wil je graag wat minder sterke thee, dit zijn meestal de vrouwen, dan vraag je om acik cay, dan wordt er meer water bij gedaan. De sterke thee wordt met veel suiker gedronken, de minder sterke thee kan ook zonder suiker gedronken worden. De Turkse gastvrouw of gastheer let goed op de theekopjes, zijn ze leeg dan worden ze onmiddellijk weer vol geschonken, pas als de gast het lepelt dwars op het glaasje legt dan wordt aangegeven dat men genoeg heeft gehad. Als je door een Turkse meneer of mevrouw op de thee wordt gevraagd dan is het niet beleefd om te weigeren, wil je weigeren op een beleefde manier dan wijs je op je pols en geeft aan dat je echt geen tijd hebt. Maar wordt je in Turkije door mensen op de thee gevraagd, dan moet je natuurlijk helemaal niet weigeren, hoe leuk is het om mee te maken hoe in een ander land, de mensen de thee drinken. Doe je normaal geen suiker in de thee, probeer toch de demli cay en ervaar hoe de Turkse mensen hun thee drinken, bij de volgende kopjes kan je altijd om acik cay vragen. En ga met de mensen in gesprek, als spreek je de taal niet, met handen en voeten en een glimlach kom je een heel eind.


Ilse Beemsterboer, Theesommelier. 13-11-2021